همه باهم برای ایران !
خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی جانسوز / من به هر سو می دوم گریان / از دورن خسته ی سوزان / می کنم فریاد ، ای فریاد, ای فریاد / وای بر من ، سوزد و سوزد / غنچه هایی را که پروردم به دشواری / دشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لب / بر من آتش به جان ناظر / تا سحرگاهان، که می داند که بود من شود نابود / خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر / وای، آیا هیچ سر بر میکنند از خواب / مهربان همسایگانم از پی امداد ! ؟
صف ما آنجاست : رو در روی ترامپ و نتانیاهو, پشت به میهن !
بینندگان گرامی که سایت فنی – تخصصی ” دکوراسیون بهفرم ” را از سال 1398 تا امروز دنبال کرده اند خوب میدانند که ” دکوراسیون بهفرم ” بجز در مناسبت های ملی (نظیر نوروز), بسیار معدود و صرفا در موارد خاص, عموما تنها به مطالبی می پردازد که یا جنبه فنی درباره مسائل خرید, نصب و . . . نگهداری انواع ملزومات دکوراسیون داخلی ساختمان داشته و . . . یا مربوط به کسب و کارهائی بوده باشد که بنحوی با یک یا چند رشته دکوراسیون داخلی ساختمان مرتبط باشد.
اما شرائط این روزهای مردم و کشور بگونه ایست که بمعنی واقعی کلمه مصداق آن سروده مشهور زنده یاد اخوان ثالث می باشد که وضعیت را به آتش سوزی تشبیه کرده که خانه میهن بدان گرفتار آمده است.
در چنین ” وضعیت آچمز ” که همه نگران نه تنها آینده کسب و کارها, بلکه حیات و ممات خود, فرزندان و . . . این سرزمین تاریخی می باشیم, خوش بحال آنان که میتوانند با روی آوردن به ” دعا ” اندکی آرامش بگیرند.
شرائط, تنها بدین جهت پیچیده و غیرقابل پیش بینی نیست که ترامپ و نتانیاهو, آشکارا میکوشند رهبری عملی اعتراضات بحق مردم را به چنگ آورند, بلکه مشکل جدی تر اینجاست که بخشی از نظام حکمرانی و نیز اپوزیسیون نیز, در نهایت بی مسئولیتی ملی, بشدت بر طبل چند قطبی میان مردم و کشور میکوبند و . . . متاسفانه این بخش از حکمرانی و نیز اپوزیسیون, عملا دست بالا را هم در قدرت و اعتراضات دارند.
در این شرائط ناپایدار که اینترنت کشور بعد 23 روز, نسبتا به حال عادی بازگشته و میتوانیم قدری با بینندگان محترم ” دکوراسیون بهفرم ” گفتگو کنیم,
در این لحظات پر از نگرانی که تنها امیدمان به این ملت کهنسال است که شاید با درس گرفتن از تجربیات تاریخی سالهای پایانی آخرین پادشاه ساسانی و . . . خوازمشاهی و . . . ماههای منتهی به شهریور 1320 پایان پهلوی اول , از این برهه بسیار دشوار نیز بتوانند حداقل همانند آزمون سخت و . . . فوق العاده تلخ جنگ ویرانگر 8 ساله ایران و عراق پیروز, سر بر آورند,
امید آنکه هوشیار و . . . عاقبت اندیش, نگذاریم این میراث ارزنده پدرانمان به تاراج آنانی گرفتار آید که این روزها بشکلی مهوع , داعیه دایه گری ما و . . . این سرزمین اند ! ؟
تهران – یک و نیم بامداد 12 بهمن 1404