بکوشیم تا در تاریخ روسفید بمانیم !
این یادداشت ” دکوراسیون بهفرم ” در شرائطی نوشته شده که با وجود گشایش نسبی مجدد اینترنت بین الملل, هنوز نمیتوان بصورت جدی به ” توقف جنگ ” امید داشت. هرچند تجربه نشان داده که آمریکا و اسرائیل تنها زمانی به ” آتش بس ” جدی با ایران تن میدهند که یا مثل عراق, لیبی و . . . سوریه بکلی تسلیم شده و یا به چنان ثبات اقتصادی, اجتماعی, سیاسی و البته دفاعی دست یابیم که آنان بجهت هزینه های غیرقابل تصور, دیگر هرگز بفکر تجاوز مجدد به ایران نیفتند.
در چنین وضعیت مبهم بنظر میرسد مناسبترین کار نه ” دست روی دست گذاشتن ” , بلکه کار برای پیشرفت و . . . جبران خرابی هاست. در این میان دولت, کسب و کارها ( منجمله در زمینه های گوناگون دکوراسیون داخلی ساختمان ) و مردم, هر یک توانائی و . . . وظائف مشخص دارند.
ما در ” دکوراسیون بهفرم ” گرچه عمدتا بر مسائلی تمرکز داریم که مربوط به کسب و کارهاست, اما در حوزه ” دولت ” و ” مردم ” هم مسائلی وجود دارد که به هرجهت بر کسب و کارها (از جمله در رشته های مختلف دکوراسیون داخلی ساختمان) تاثیر میگذارد.
این یادداشت ” دکوراسیون بهفرم ” قصد ورود به جزئیات را ندارد. چرا که مشکلات هر صنف در این شرائط, نیازمند تحلیل و راهکارهائی معین از سوی دولت, اتحادیه ها و صاحبان صنوف می باشد. اما نکات کلی هست که ربطی به این یا آن صنف مشخص و نیازهای خاصشان (از جمله دسترسی مناسب به اینترنت بین الملل و شبکه های اجتماعی جهانی) ندارد.
یکی از این مسائل عمومی, دو پدیده زشت ” احتکار ” و ” گرانفروشی ” است که به بهانه خسارات قابل توجه به صنایع فولاد و پتروشیمی و . . . مشکلات جدی اخیر واردات از دریا, نه تنها زندگی مردم, بلکه هرگونه برنامه ریزی در صنوف را دستخوش مشکلاتی توانفرسا نموده است. اینگونه کارها, آنهم در شرائطی که کشور هنوز درگیر خرابکاری های جدی در مسیر ” آتش بس ” می باشد براستی غیرقابل توجیه می باشد.
مسلما برای حل این مشکل, مسئولیت اصلی با ” دولت ” و ” قوه قضائیه ” است تا هم زمینه کمبود در بازار را به حداقل رسانیده و هم با هرگونه احتکار مقابله شود. اما هم مردم و هر کسب و کار ( از جمله در زمینه های گوناگون دکوراسیون داخلی ساختمان) نیز میتوانند و باید در این امر هم ملی و دفاعی, جدا مشارکت نمایند.
این سرزمین در تاریخ خود, از این دست ” روزها ” کم نداشته است. لذا این روزهای دشوار هم به هرجهت خواهد گذشت. اما آنانی در تاریخ این کشور و نزد مردم روسفید خواهند بود که این روزها را, هرچند به دشواری و تنگنا, با مردم و در کنار ایشان بوده اند !